Carlijn - The confession

Carlijn liep in 2009 een dagje mee tijdens de Nijmeegse vierdaagse. Onderweg werd ze zo enthousiast dat ze de volgende toespeling maakte.





De toeschouwers hadden het ook al snel door, getuige dit spandoek...



Dus carlijn...nog eventjes geduld en je mag je weer inschrijven!

Groene vingers

Dit jaar een wisselend succes op tuin- en plantgebied. Onze courgetteplanten hebben welgeteld 1 goede courgette opgeleverd. Waar het aan lag, weet ik niet, de plant groeide goed, en vorig jaar hadden we er misschien wel 20.
Ook de passiebloem die we opnieuw hadden buitengezet met wat stekjes van vorig jaar, groeiden matig. Op 1 plek ging de plant dood, een andere plant groeide wel goed, maar gaf geen bloemen. Gelukkig is niet alles kapot, en misschien overleven ze dit keer de winter.
Dit jaar hadden we ook minipaprika- en tomatenplanten. Op tijd opgekweekt, en ze staan al weer een hele zomer buiten. De paprika's kunnen binnenkort geoogst, voor minipaprika's zijn ze best aardig. De tomatenplanten hebben echter nog niet door dat de herst eraan komt. Sinds een week hangen er pas een paar hele kleintjes aan. Ik geloof nooit dat we die nog gaan eten.

Maar het grootste succes dit jaar was dan toch de Dionaea muscipula, oftewel venus vliegenvanger. De 2 planten hebben zoveel vliegen gegeten, dat ze hun potje uitgroeiden. Onlangs heb ik ze maar weer eens gesplitst, en toen had ik ineens weer 10 planten! Ik ben benieuwd of ze het allemaal gaan redden, want zoveel vliegen zijn er niet meer, en zoveel geduld heb ik ook niet. Het is in elk geval een leuk gezicht.



Interesse in een plantje? Laat het me weten!

Mijn SNS bank

Zoals velen wel weten, ben ik al een tijdje werkzaam voor de SNS bank als internet beheerder. Vandaag kwamen wij via via dit filmpje tegen, dat door collega's van de afdeling Internet Verkoop is gemaakt. Of het nu echt per ongeluk is gelekt, of stiekum toch een zogenaamde viral, dat weet ik niet, en laat ik in het midden.

Leuk vind ik hem wel, het is weer eens wat anders dan, "SNS, zo kan het ook" *voeg zelf limburgs accent toe*

Snel en makkelijk je vierdaagse kruis behalen?

Wat dom dat ik daar niet aan gedacht heb! Op marktplaats is alles te koop, zeker in deze crisis.

Al die pijn en moeite die ik heb doorstaan...ik had beter op marktplaats kunnen kijken, daar worden de medailles zo aangeboden. Dan heb je toch wel echt dringend geld nodig. Maar blijkbaar zijn ze gewild, het hoogste bod is al 20 euro.

http://link.marktplaats.nl/268267396

4 Daagse Nijmegen 2009 - Eindbalans

Na gedouched te hebben, en de tape voorzichtig verwijderd te hebben, blijkt na een inspectie de "schade" alleszins mee te vallen. De kleine teentjes hebben het dit jaar iets zwaarder gehad, en hebben flink wat blaren. Maar verder zit er alleen op beide hielen een kleintje, waar ik weinig last van heb gehad. Ook tref ik er op mijn grote teen nog een aan, waar ik niet echt iets van kan herinneren.

Het enige waar ik volgend jaar rekening mee moet houden, is dat ik hypoallergene tape moet laten plakken. Ik blijk allergisch te zijn voor de lijm in de leukoplast, en het jeukt nu behoorlijk...

Her en der zit verder wel wat vocht in de voet, maar het geeft nergens een drukkend gevoel, dus wat betreft blessures en 4daagse kwetsuren mag het wat mij betreft ieder jaar zoals deze keer gaan. Nu nog zorgen dat ik met voldoende slaap de tocht inga, en ik loop echt alle dagen met plezier!

Uiteraard is dat makkelijker gezegd als gedaan, het kost altijd moeite. Het vroege opstaan, en met stramme ledematen toch weer een hele dag lopen, iedere dag wordt het ietsje zwaarder. Maar de drang om het te halen wordt elke dag sterker, en dat is de drijfveer waar ik het steeds op haal. Het grappige is dat je het vrijdagavond al voelt, dat je meer rust hebt genomen. Nog voor het slapengaan is de soepelheid, die de hele week minder werd, alweer aan het terugkomen. Een hele geruststelling. Dat gaat helemaal goedkomen in 2010!

Dag 4 - 4 Daagse Nijmegen 2009

Het wakker worden onder de bomen is altijd spannend, regent het nu wel of niet? De bomen blijven altijd nog lang nadruppelen. Gelukkig was het toch weer droog. Na een lekker ontbijtje met een eitje(!) de medailles opgespeld, want dat mag op de vrijdag. We waren weer iets later aan de start, maar toch weer lekker snel op pad. De route was, zoals bekend, weinig boeiend, tot we Nijmegen weer uitliepen.


Eerste rustpost, nog net in Nijmegen.

Niet lang daarna werden we ons bewust van het feit dat we toch echt richting de intocht liepen. We kwamen namelijk 2 studenten tegen die stevig stappend met teenslippers en badjas, hun 4daagse wilden afsluiten. Ik hoop maar dat ze een paar reserve slippers bij hadden. Richting Grave hebben we een paar kilometers in de buurt gelopen, en ik moet zeggen, qua tempo was er niets op aan te merken.


Frank liep zowieso in een stevig tempo. Ik vermoed dat dat kwam omdat Els op de rustpost in Grave zat. Paul liep voor de verandering ook met ons mee. Dus was het voor mij even doorbijten, want ik ben nooit zo'n snelle wandelaar. Gelukkig wist Paul ervoor te zorgen dat ik zonder te stoppen bij de brug bij Grave terecht kwam. Vandaaruit was het nog maar een klein stukje naar de rustpost, die dit keer iets dichter bij het centrum van Grave zat.


Brug bij Grave

De route richting Beers is voor mij vaak het zwaarste stuk van de 4e dag geweest. Dat leek het dit keer ook te worden, maar ik kreeg hulp uit onverwachtte hoek. Een Zweedse militair sprak me aan over mijn Geocaching Badge op mijn rugzak, en we raakten een paar kilometer aan de praat. We waren toen al een aardig eindje op weg, en het Lalala boekje van de brandweer Beuningen hielp mij het laatste stukje naar Beers. Daar zat Inge met Nienke op mij te wachten!

Eenmaal op de rustpost gekomen kwamen we Annie en Theo natuurlijk weer tegen, en Theo was dus ook erg verheugd om Nienke te zien.


Nadat we afscheid genomen hadden, werd het tijd om de klus te klaren. Het stuk naar Cuijk is nooit zo'n zware route, en we zaten dan ook al weer snel bij de pontonbrug. De route in Cuijk is nooit veel veranderd, maar de maaskade begint al aardig op de waalkade te lijken. Er stond een flink podium waar je recht op af liep.


Dat was leuk opgezet. De brug was dit keer goed schoongehouden van fietsen, tuinmeubilair, dus eindelijk kon ik weer eens op het niet-geribbelde gedeelte lopen. Heerlijk!

Nadat we de brug, en Mook achter ons gelaten hadden, waren we dan eindelijk op de rijksweg, op naar de st. Anna. In Malden nog een korte rust gehouden, waar Jos en Marianne ook op ons stonden te wachten, en we de eerste gladiolen in ontvangst konden nemen.

Zoals het weerbericht al aangaf, begon de lucht toch steeds meer te betrekken. Tegen de tijd dat we op de verzamelpost waren aangeland, brak de hemel open, en kwam de regen met bakken uit de hemel. Gelukkig dus precies toen wij droog zaten. Annie en Theo waren helaas doorgewandeld.


Wij konden lekker droog weer verder, al hadden we tijdens de intocht nog wel één korte bui. Onderweg kwamen we de PWC stand van Frank zijn werk tegen, alwaar het eerste biertje ons tegemoet kwam.

We finishten op ons gemakkie om half 6.

Gehaald! De 13 is binnen! Het dan altijd wel weer jammer dat je er alleen zo'n lullig speldje voor krijgt. En dat gaat door tot de 25ste...




Enfin, met zijn allen het behalen van de streep gevierd op de wedren. Het was dit keer droog, iedereen voelde zich goed, dus het was een fijn feestje. Wel oppassen met het bier, na zo'n dagje wandelen telt ieder biertje voor 2. Na drie biertjes (inmiddels dus eigenlijk al 8) richting de camping gegaan, en ons buikje gevuld. Hierna toch weer in de regen de tent opgeruimd en ingeladen, waarmee het feest voor 2009 alweer ten einde was.