Poekie is dood

Vandaag, omstreeks 19:00 is Poekie, onze dwergpagegaai overleden.

Hij is 15 jaar geworden.

Toch maar niet...

Nog even een update mbt het vorige bericht; na 2 weken was het toch weer mis, Chica werd weer helemaal kaalgeplukt en bereden door Noekie. Gelukkig had ik het hek nog laten staan, en zijn ze nu weer gescheiden. Ik heb het nog een paar keer opnieuw geprobeerd, maar volgens mij wordt dit geen stelletje. Jammer.

Noekie en Chica herenigd

Afgelopen weekend de konijnen weer samengezet. De eerste nacht was weer heibel, maar de dagen erna hebben we geen nieuwe plukken haar meer kunnen vinden. Ze dulden elkaar nu best goed. We laten het hek er nog eventjes instaan voor de zekerheid, maar het lijkt er echt op dat ze nu definitief samen kunnen zijn!

(Bijna) Gratis douchen!

Eindelijk. De eerste week echte zon! Voor ons was het dan altijd al dubbel feest, want naast het lekkere weer, hebben we dan lekker veel elektriciteit van onze zonnepaneeltjes. Daar is nu warm water bij gekomen! Iedere dag stond er deze week een vaatje heet water van zo'n 70 graden voor ons klaar, gratis en voor niets opgestookt door de zon. En dan is het nog maar net lente.
Laat de zomer maar komen in elk geval, wij zijn er klaar voor!

Wil je meer weten over onze solar projecten, kijk dan eens op onze website http://solar.reinieren.net

Brand!

Vannacht sliepen we eigenlijk net goed en wel, toen we wat sirenes hoorden. Die kwamen toch wel heel dichtbij, en toen er een hoop herrie op straat was van compressoren, gerammel van een putdeksel dat we toch maar eens door het raam keken. Braaaaand!



Ongeveer 100 meter verderop in de straat stond de zolder van een huis in lichterlaaie. De brandweer was met flink wat materieel uitgerukt, want er zitten nogal wat appartementen in dat complex. Ik ben toch eens wezen kijken, met enige schaamte, want je bent toch een ramptourist. Het was me al snel duidelijk dat het hele huis verloren was.

Terwijl ik daar stond liepen de rillingen me over de rug. Ik ken de bewoners niet echt, maar het lijkt me, na het overlijden van dierbaren, een van de ergste gebeurtenissen die je kan overkomen. Alles weg. Er bleek naderhand niemand thuis te zijn geweest, wellicht de reden ook dat het zo ver heeft kunnen komen. Je vraagt je dan ook wel af hoe het kan ontstaan.

Het toeval wil dat ik een paar weken geleden een nieuwe brandblusser had gekocht, in een opwelling. Een grote blusser van 6kg leek me toch iets prettiger dan zo'n klein prul van een kilo. Nooit gedacht dat ik een woningbrand ineens van zo dichtbij zou meemaken. Ik heb vandaag meteen onze 3 brandmelders nog eens gecontroleerd.

De 2e kilo

Nienke is weer een kilo zwaarder geworden. Ze weegt nu ruim 4 kilo. En ze lacht af en toe! Volgens mij doen we het dus wel goed :)