Bart en Nienke

Nu zijn we dan echt compleet, een echt gezinnetje. Nienke is de hele week al een beetje ziek, maar ze is heel bezorgd om Bart, ze vraagt heel vaak of hij slaapt of huilt, en ze zoekt hem graag op. Een heel lief gezicht.

Lekker samen op de bank, maar ja, Bart probeert overal melk uit te zuigen, dus ook uit het handje van Nienke...

Even snel een foto met de zelfontspanner. Nienke zit met de afstandsbediening al klaar voor haar favoriete tv serie :)

Bart is geboren!

Op 30 augustus om 9:54 is Bart geboren in het ziekenhuis in Veghel. Alles liep geheel volgens het boekje, en zodoende waren we rond 2 uur alweer thuis. Om 3 uur 's nachts waren de weeën rustigaan begonnen, en omstreeks 6 uur waren we in het ziekenhuis. Al met al een snelle bevalling, en ook ons ventje deed het prima. De score was super: 10/10/10.

Bart heeft zwarte haren, is 48 cm groot, en woog bij de geboorte 3050 gram. De zwangerschap heeft 37w6d geduurd.

Het gaat heel goed met Inge en Bart, het was heel vreemd om meteen thuis te zijn, maar toch ook wel prettig. De borstvoeding lijkt rustigaan op gang te komen, en Bart meldt zich geregeld. Hij kan zich aardig goed warm houden, alleen 's nachts krijgt hij een kruikje.

Nienke is de eerste avond erg onrustig geweest, we hebben aan haar meer tijd besteed dan aan Bart. De 2e avond is tot nu toe een stuk rustiger verlopen. Omdat Nienke vandaag naar de kinderopvang ging, konden we zelf ook wat bijkomen. Nienke heeft daar lekker getrakteerd, al was ze toch wel wat stilletjes.

Morgen ga ik haar dus goed verwennen, zodat ze merkt dat we haar niet achterstellen. Ze heeft een mooie pop gekregen, zodat ze zelf ook kan moederen, en dat vind ze heel erg leuk.

Vanavond heeft ze in elk geval zelf naar Bart gevraagd omdat ze hem wilde aaien, dus dat vonden we wel een goed teken.

Voor meer foto's kan je op mijn hyves pagina kijken.

4daagse 2010 - The confessions

Elke 4 daagse worden er weer uitspraken gedaan. En elk jaar is de techniek weer wat verder gevorderd, om mensen aan hun uitspraken te kunnen houden.

Met deze dames wordt het volgend jaar vast ook weer gezellig...






Dames, veel succes met trainen, Frank, Paul, ik en wellicht nog vele anderen zullen de 50km route tot een waar feest proberen te maken volgend jaar :)

De Tranen van Laurentius

2 jaar geleden schreef ik er ook al over; de Perseïden. Deze meteorenregen is doorgaans in augustus te zien, maar zal dit jaar spectaculairder zijn dan anders.


In de nacht van 12 op 13 augustus zullen rond 3 uur de meeste meteorieten te zien zijn. Dat wordt lang wakker blijven dus!

De vallende sterrenregen van de Perseïden (ook wel nog de 'Tranen van Laurentius genoemd), die in de nacht van 12 op 13 augustus zijn maximum bereikt, zal spectaculairder zijn dan anders. Bij heldere hemel zouden tussen elf uur 's avonds en vijf uur 's nachts tot honderd meteoren — of ook wel in de volksmond 'vallende sterren' genoemd — te zien zijn per uur. Dit jaar zijn de omstandigheden zeer gunstig aangezien het op 10 augustus nieuwe maan is, en de dagen erna de maan al vroeg ondergaat.

Elk jaar in augustus doorkruist de Aarde de baan van de komeet Swift-Tuttle. Op de baan van deze komeet bevindt zich heel wat achtergelaten gruis en stof. Eenmaal de Aarde deze baan kruist, komt dit stof en gruis met hoge snelheid in de atmosfeer van onze planeet terecht.

Door de hoge wrijvingskrachten in de atmosfeer wordt het stofdeeltje uiteengerukt tot losse moleculen en 'verdampt' het als het ware volledig. De omringende luchtlaag begint te ioniseren door deze wrijvingskrachten, en de uitgestoten energie wordt waargenomen in de vorm van zichtbaar licht. Dit verschijnsel wordt een vallende ster of meteoor genoemd.

Een deeltje ter grootte van een erwt geeft al een bijzonder heldere lichtstreep. Een zeer helder lichtspoor (helderder dan de planeet Venus) wordt ook wel een vuurbol of bolide genoemd.

De Perseïdenactiviteit stijgt geleidelijk van enkele exemplaren per nacht eind juli, tot zelfs honderd per uur rond het maximum in de ochtend van 13 augustus. De radiant (het punt waaruit de meteoren lijken te komen) ligt nabij het sterrenbeeld Perseus.

4Daagse 2010 - Epiloog

De dagen na de 4daagse is er altijd zo'n gat. Het is voorbij voordat je het weet, en dan is het alweer hopen dat het volgend jaar weer zo gezellig, en een succes wordt. 2011 zal wel een jubileumjaar worden.
Het scoutingkamp viert zijn 25ste verjaardag, de organiserende groep, Keizer Karel, is 100 jaar. Verder loop ik mijn 15e keer, Frank én Paul lopen voor de 10e, Annie loopt de 5e keer, ik doe de 15. Misschien krijg ik Inge ook zover, dan loopt ze ook de 5!

Eerst maar eens zien dat ik volgend jaar weer in vorm ben. De teennagel was toch wel dusdanig opgezet, dat ik begon te vermoeden dat het een blaar was, en dus besloot ik eens te prikken. Dat ging erg makkelijk, en een straaltje vocht bevestigde mijn vermoeden. Helaas was het wel vrijwel het hele nagelbed, dus die nagel zal er nog wel afvallen. Hopen dat het er straks weer netjes uitziet, en dit een eenmalig akkefietje was. Ik heb me al voorgenomen om eens een pedicure te raadplegen.

Na het douchen thuis, heb ik ook het polsbandje afgedaan, en ontdekt dat zelfs de fraudebestendigheid een farce is. Na het losmaken is het bandje gewoon weer vast te plakken, en moet je goed kijken of het al dan niet los is geweest. Aangezien de plakstrip aan de andere kant van de barcodes zit, ziet geen enkele controleur dus dat het bandje niet 100% goed zit, en ze hebben de hele week niet gevoeld, of hij wel echt goed vast zat. Zelfs een plakbandje was niemand opgevallen.

Laten we hopen dat de 4daagse organisatie hier dus mee geleerd heeft dat je niet alles moet willen veranderen. Het was prima hoe het was, laten we in 2011 weer gewoon knippen aub?
Nu het bandje los is, ervaar ik wel een soort van fantoomgedrag. Ik zit nog regelmatig te friemelen met het bandje, omdat ik het gevoel heb dat het er nog is. Gek ding.
We zullen zien hoe het er in 2011 aan toe gaat. Wil je dat ook weten? Ga naar www.4daagse.nl, en meld je aan, vanaf januari is dat al mogelijk...

Op de kinderopvang had Nienke een mooi kunstwerkje gemaakt. Dat was wel een verrassing. Nienke doet nu nog steeds voor dat haar voetjes echt precies op de afdruk passen :)

4Daagse 2010 - Dag 4

De 4e dag is er traditioneel één van doorbijten, maar met het einde in zicht, ook één van doorgaan. Vandaag veel foto's en video gemaakt, daarom duurde het ook wat langer voor dit verslagje online kwam. Het begon 's ochtends weer fijn, onze verzorging had gekookte eieren klaarstaan. Altijd lekker, een ei om 3 uur 's nachts :). We konden vrij vroeg vertrekken bij de start, aangemoedigd door een trouwe schare fans, die nog najoelen na een wilde nacht in het bruisende nachtleven van Nijmegen.



Hierna op weg naar grave, via het altijd geweldig saaie pad door de maisvelden.

Na de brug is de verleiding altijd aanwezig. Het is korter naar huis, dan naar Nijmegen. Zal ik gewoon naar huis wandelen?

Nee, toch maar met de meute mee.

Na de brug volgt direct de doortocht door Grave, alwaar traditioneel een controlepost staat. Ook staat daar vermeld dat we nog maar een klein stukje hoeven. 29,6km. En het is pas 9 uur. Prima timing dus.

Na Grave het laatste pittige stuk, via Gassel naar Beers. Mijn voeten zijn er nu klaar mee. De kleine teentjes doen vrolijk mee, mijn linker grote teen protesteert, en ik wil slapen. Maar ik doe het niet!

Onderweg worden we namelijk opgevrolijkt door een Britse militairen die lekker zingen, en ondertussen een prettig tempo lopen.



Eenmaal in Beers aangekomen is het ook altijd weer lachen met Engelstalige militairen. Moesten ze in Grave al lachen, in Beers is het ieder jaar feest bij het plaatsnaambord. Allemaal willen ze op de foto met Beers :).

En direct daarna even uitrusten en spelen in de speeltuin.

Eenmaal in Beers, waar we ook weer even rusten, is het gedaan met de rust. Meestal begint in Beers de 4daagse grijns al op onze gezichten te verschijnen, de 50km loopt nog even een ommetje naar Vianen, maar door zelf wat liedjes te zingen, voelen we van dit lusje niet veel, en lopen we vlotjes Cuijk binnen. In Cuijk is het weer een gekkenhuis, de plaatselijke horeca heeft alles in het werk gezet om maar zoveel mogelijk (bier- of andere consumpties drinkende) toeschouwers langs de route te krijgen. Een korte impressie van de Maaskade.




Hierna draaien we de Pontonbrug op.



Vanaf Cuijk loop ik samen met Annie en Theo. Frank en Carlijn zijn eerder vertrokken, vanwege de pijnlijke knie van Frank willen ze niet te lang stil zitten.

In Malden hebben we nog een korte rust, en voelen we de finish. Onderweg komen we een nieuwe (vrouwelijke) swingende agent tegen. Max Walg, sinds 1996 de meest populaire agent op het kruispunt st Annastraat / Groenestraat, is met pensioen. Zodoende stond hier dit jaar dus  een andere agent(e). We moesten helaas lang wachten en eerlijk is eerlijk, Max wist het feestje hier toch pakkender over te brengen. Een van de wandelaars trachtte nog een kusje los te krijgen, echter zonder resultaat...



Blij als we zijn, dat we het met z'n allen toch weer mooi geflikt hebben, lachen we nog even voor de foto.

Dan snel door, want onze 4daagse kruizen liggen te wachten!

Op de Wedren lekker genieten van de afgelopen dagen, met een lekker (malt - ik moet nog rijden vanavond) biertje.


Enkele minuten na 18:00 zien we ook de bezemwagen voorbij rijden. Teken dat het echt voorbij is.

Ook de Zweedse militairen zijn daar blij om.

Moe en voldaan vertrekken wij dan uiteindelijk naar onze camping. De voeteninspectie leverde weinig bijzonders op. Het enige wat even afwachten is, is de grote teen.
Na rustig gegeten te hebben, breek ik mijn tent af, en ga ik snel naar huis, alwaar mijn dames het een hele week zonder mij hebben moeten doen. Maar vooral; mijn heerlijke bed! Slapen... Heerlijk.