... goed, en met jou?

Fijne feestdagen!

2011-12-22T00:12:00.000+01:00

Personalize funny videos and birthday eCards at JibJab!

Ruimte vrijmaken op je rooted HTC desire

2011-12-14T23:28:00.000+01:00

Ook al kennen de meeste "rooters" a2sd, sommige files worden opgeslagen op het interne geheugen (nand) onder /data. Zodra er veel apps worden geinstalleerd op je desire, zal deze dus alsnog vol raken.

Deze tutorial beschrijft hoe je specifieke apps toch naar SD kunt overzetten. Dit gebeurt met de Android SDK Tool ADB, dus terwijl het toestel gewoon opgestart is.

Sluit je toestel aan terwijl USB-foutopsporing aanstaat. (Developer modus) Kies "alleen opladen"

Start dan vanuit een dosbox op je pc in de juiste folder (bv C:\Program Files\Android\android-sdk\platform-tools) de shell middels "adb shell".

Allereerst: Hoeveel data is er beschikbaar?

# df -h | grep data
/dev/block/mtdblock5 147.6M 76.7M 70.9M 52% /data

Er is dus ruim 70MB vrij. Met het volgende commando maak je inzichtelijk wat er precies ruimte inneemt.

# du -sk /data/data/* | sort -rn | head
18641 /data/data/com.navngo.igo.javaclient
14911 /data/data/com.opera.browser
6756 /data/data/com.google.android.gm
5194 /data/data/com.android.providers.contacts
3661 /data/data/com.htc.launcher
3083 /data/data/com.htc.googlereader
1276 /data/data/com.swype.android.inputmethod
1172 /data/data/com.android.settings
1144 /data/data/com.htc.android.mail
1084 /data/data/and.blogger

In dit voorbeeld is te zien dat iGO en Opera samen ruim 32MB in beslag nemen.
We laten data/data/com.google.android.gm staan, dit is Gmail en door deze files op NAND te laten staan blijft de app net even iets sneller reageren. Dit is uiteraard afhankelijk van de snelheid van je SD Card.

Het verplaatsen:

Allereerst een folder aanmaken waar de apps neergezet moet worden, in dit voorbeeld kiezen we .moreapps

# mkdir /system/sd/.moreapps

Folder .moreapps aangemaakt. Nu de apps ernaartoe verhuizen en een symlink aanmaken.
Verplaatsen:

# mv /data/data/com.navngo.igo.javaclient /system/sd/.moreapps/com.navngo.igo.javaclient

Symlink aanmaken:

# ln -s /system/sd/.moreapps/com.navngo.igo.javaclient /data/data/com.navngo.igo.javaclient

Hetzelfde voor Opera:

# mv /data/data/com.opera.browser /system/sd/.moreapps/com.opera.browser
# ln -s /system/sd/.moreapps/com.opera.browser /data/data/com.opera.browser

Nu eens kijken of het geholpen heeft.

# df -h | grep data
/dev/block/mtdblock5 147.6M 51.8M 95.9M 35% /data

Duidelijk te zien dat er 35MB aan data gewonnen is, zonder ook maar iets weg te gooien, zonder ALLE apps naar SD te verplaatsen en met slechts een klein beetje performance verlies.

Als laatste een controle of de symlink goed is aangemaakt:

# ls -al --color=none /data/data/com.opera.browser
lrwxrwxrwx 1 0 0 38 Feb 22 05:46 /data/data/com.opera.browser -> /system/sd/.moreapps/com.opera.browser

Dit ziet er goed uit.

Het voordeel van deze manier is dat we zelf kunnen kiezen wat er precies verhuisd moet worden. (Bv alleen de grote logge apps.) Let op: de folder die aangemaakt wordt onder /system/sd mag geen "data" heten, aangezien het a2sd script daarmee alle data terug zal gaan verplaatsen naar interne storage (NAND) !
Deze manier is aan te raden voor GPS software, browsers, spelletjes en andere specifieke grote apps van de market. Laat system apps bij voorkeur staan om Force Closes of vertragingen te vermijden.
Als het niet werkt kan je altijd terug, een kwestie van de symlink deleten (rm /data/data/naampje), en de map weer terug verhuizen.

80 van de langstraat - Het verslag

2011-09-19T22:57:00.001+02:00

Het liet even op zich wachten, maar bij deze, het verslag van de 80 van de langstraat!

Vooraf
De week vooraf bestond vooral uit veel slaaptekort, terwijl ik eigenlijk extra wilde slapen. Ook de zaterdag vooraf was een drukke dag, met een lekkage in de keuken en de gebruikelijke zaterdagdingen, dus toen ik uiteindelijk mijn spullen aan het pakken was, had ik nog niet echt een goed gevoel over de tocht. Gek idee vergeleken met de 4daagse, is dat je thuis je tas staat in te pakken, wandelkleding aantrekt en dus helemaal al wandelklaar van huis vertrekt. In Nijmegen is dat toch echt een ander ritueel. Nienke vond het fantastisch om me in de trein uit te zwaaien. Eenmaal in de trein naar Den Bosch, alwaar ik opgehaald zou worden, kwam ik wat tot rust, ik kon niets bedenken wat ik vergeten was en eigenlijk voelde ik me best goed. Eerst naar Elshout gegaan, om nog even de laatste voorbereidingen te doen; nummer opspelden, lampje op mijn tas, een goeie kop koffie. Daarna vertrokken naar Drunen om de rest van de groep op te halen: Arna, Theo, Ruud en Yvonne. Ze lopen de tocht niet voor het eerst, en er is zelfs een heel familierustpostensysteem opgezet! Op 8 strategische plaatsen zullen ze langs de route staan. En ik ben er ook welkom. Daarna door naar Waalwijk, waar we afgezet werden op het Unnaplein, voor de grote lange tocht.

Start op het Unnaplein

Arna & Jacqueline

De Start
Een gemoedelijke drukte op het plein, veel fluoriserende hesjes en toch wel de voelbare wandeladrenaline. Ineens rond kwart voor 9 begon iedereen te bewegen richting start. Omdat de officiële start om 21u is, kan je al iets eerder over de mat lopen, want de burgemeester geeft eerst nog een toespraak, waarna de toch om 21u echt begint.
En jawel, daar gingen we. Ik liep met Jacqueline en Arna mee, die er een stevig tempo inzetten. De rest liep nog een stukje sneller. (Al bleek later uit de scantijden dat ze slechts een paar minuutjes voor ons liepen) Dat tempo was even wennen. Tijdens een vierdaagse was ik rustiger gestart denk ik. Het eerste rondje door Waalwijk was niet zo bijzonder, veel donkere wegen, en kennis gemaakt met de zgn. doorloopposten, waar ze dus water, drankjes en "iets erbij" uitdelen. Het meest vreemde op dit stuk was dat we wél langs het gebouw van de hoofdsponsor Sealskin liepen, maar dat er niets gedaan werd, zelfs geen extra verlichting op het pand, en er stond ook niemand. Gewoon een verlaten industrieterrein.

Drankjes bij een van de doorloopposten

De Nacht

Feest in Drunen

Nadat we voor de 2e keer Waalwijk ingewandeld waren, moesten we na verloop van tijd verplicht stoppen. Het onweer, wat al vanaf het begin rommelde, begon problemen te geven. Er waren veel blikseminslagen gezien, en men wilde even afwachten tot het overwaaide. Gelukkig duurde het niet lang, en konden we op weg naar Drunen. Onderweg veel vuurkorven, feestende mensen, hele buurtfeesten worden er op touw gezet! Het lopen ging inmiddels al in een rustiger tempo. In Drunen voor het eerst een familiepost tegengekomen. Echt super geregeld, stoelen met kussens, goeie koffie. Een busje met geluid en licht erop maakte het feest compleet, door die bus konden we de rustposten goed herkennen. Na een korte stop snel weer verder, op weg naar Haarsteeg. Onderweg de eerste grote rustpost doorgelopen. Je loopt hierbij letterlijk door een sporthal heen, waar je kunt rusten en ook weer eten en drinken kan krijgen. Dat lopend buffet, daar is tot nu toe niets van gelogen. Je kan blijven eten, koeken, fruit, broodjes, aan alles is gedacht. We zijn hier meteen doorgelopen, in Haarsteeg stond immers weer een rustpost voor ons klaar. Onderweg viel het me op dat Jacqueline anders begon te lopen. Dat bleek wel te kloppen, in Haarsteeg zag ze het niet meer te zitten, en zo moesten Arna en ik alleen verder. Omdat ik al wel 2 blaartjes voelde, en we nog 50km voor de boeg hadden, heb ik deze meteen doorgeprikt, en dit keer met vette watten ingepakt. Spannend hoe dit zou bevallen. Na een half uurtje kwam ik tot de conclusie dat dit toch wel erg prettig liep, dus dit houden we erin. Ik vond het beter dan tapen. Ook het korte rusten (ca 10 minuten) bevalt me wel. (Zie statistieken onderaan)

Grote rustplaats "De overlaat"

Vuurkorf na vuurkorf, bier na bier, feest na feest, zo trok de route ondertussen aan ons voorbij. Het werd op sommige plekken iets rustiger, de nacht was immers ook al ver gevorderd, en kleine oogjes aan de kant van de weg keken ons steeds vaker toe. Maar; er zaten véél meer mensen dan ik had verwacht! Wat ik ook niet had verwacht, er was nog geen spoor te bekennen van het slaaptekort. Weer in Waalwijk aangekomen, de 2e grote rustplaats, deze keer scholengemeenschap de Overlaat, dat betekent: Op de helft! En ook, dat de nacht aan z'n einde is. Na Waalwijk begon het snel licht te worden. En nog steeds goed wakker.

De ochtend (of: De stilte)

Ochtendgloren Sprang-Capelle

Na waalwijk lagen de dorpen op de route wat verder uit elkaar, de wandelaars verspreidden zich nog meer over de route, dus het saaie deel van de route was nu toch echt begonnen. Ik moet zeggen, het lopen viel nog steeds niet tegen, ook nog steeds geen slaapklap, maar het was wel zo'n typisch "lusjesgevoel", (wat de 50 lopers van de 4daagse zullen herkennen) en dat betekent in de regel dat je jezelf bezig moet houden. Veel ouwehoeren, waarbij ik vooral ouwehoerde en Arna luisterde (of deed alsof ;) )en muziek luisteren, met de speaker van mijn telefoon. Dat toestel had ik inmiddels alweer 2x bijgeladen, omdat ik ook de routetrack aan had staan. (Daarover later meer.) 's-Gravenmoer kwam, en ging. Langs Dongen, ook al zo'n rustig stuk, we hadden beter door Dongen kunnen lopen wat mij betreft. Door al het gekke nachtelijke eten begon mijn maag wat tegen te stribbelen, dus toch maar iets minder gaan eten bij de doorloopposten.

De feestbus bij post 5

Familierustpost 5 's-Gravenmoer

De klap
Na het 60km punt kwam ie. De slaapklap. Het lopen ging eigenlijk nog steeds heel goed. Maar ineens, de fut was eruit. Ik kon mezelf er niet goed meer toe zetten om verder te lopen. Arna had dat punt al eerder bereikt, maar was haar dip nog niet te boven, dus dat was lastig. Op een soort van automatische piloot toch maar verder, met het idee dat 3/4 van de tocht al achter ons lag en er geen reden was om op te geven. Gelukkig lagen er nog 3 familierustposten voor ons, wat dan wel weer een geruststellende gedachte was. Loon op Zand was groter dan ik me ooit heb kunnen voorstellen, en ook Kaatsheuvel was voor mijn gevoel een metropool waar geen einde aan kwam. Maar uiteindelijk bereikten we dan toch de laatste familierustpost, met nog 3,5 km voor de boeg. Het zat er dan nu toch echt bijna op.

De finish
Wie heeft bedacht dat de laatste loodjes het zwaarst zijn, die mag wat mij betreft naar de hel, want man, wat waren deze zwaar. De laatste kilometer voor "De laatste draai" was toch weer erg pittig. Alles deed toch pijn inmiddels, de vette watten deden niets nuttigs meer voor mijn tenen, het mocht wel klaar zijn. In de laatste kilometer troffen we de anderen van onze groep weer aan (Die we overigens tijdens iedere rustpost wel gezien hadden) en zo gingen we gezamenlijk de laatste scan en de finish tegemoet. Heerlijk nu om verdiend tussen alle mensen te mogen lopen, nu we het gevoel hadden dat we het echt verdiend hadden. Het was dan wel niet zo druk als met de Nijmeegse via Gladiola, maar het voelde hetzelfde.
Plotseling lag ie dan voor ons. De laatste scanmat, waarmee onze finishtijd bezegeld werd. Onze supporters cq. verzorgers stonden ook hier weer voor ons klaar, alleen nu niet met koffie, maar met bloemen. Felicitaties en bedankjes over en weer, trots dat we het gehaald hadden.

Voor ons lag nu nog 1 stukje, een heuse catwalk met rode loper! Prachtig om boven de mensen uit te lopen, over een volgeladen Raadhuisplein. En ineens wordt je omgeroepen, en sta je je loopchip los te maken, krijg je een medaille, en is het klaar. Nog een abrupter einde dan tijdens een 4daagse. We zijn ook meteen in de auto gestapt en huiswaarts gegaan, want iedereen was te moe om te zitten.

Het resultaat

De nazorg
Omdat we zo vroeg aangekomen waren, had Inge de finish niet meer gered, maar in Elshout waren ze er. Heerlijk om Bart en Nienke dan even te knuffelen, al snapt Nienke er steeds maar weinig van...als ze me in de ochtend belt, en papa is weer eens aan het wandelen.
Een biertje ging er wel in, maar het mannetje met de hamer liet me streng weten dat er niet geslapen was de afgelopen nacht, dus met mijn ogen nog maar half open huiswaarts gegaan. Daar schijn ik gedouched te hebben en stortte ik neer in bed. Rond 18:00 nog even wat gegeten, en mijn voeten behandeld. Het bleken uiteindelijk de bekende blaren op mijn kleine tenen te zijn, (opnieuw volgelopen omdat het prikgaatje te klein was) en nog 2 andere blaren. Dat viel dus reuze mee voor een dergelijke afstand. Om 20:30 uiteindelijk naar dromenland vertrokken.
De volgende dag, papadag, viel het allemaal best wel mee, de nachtrust had me goed gedaan, en zo maakten we 's middags zelfs alweer een wandelingetje van 3,5 km. Dat was overigens wel weer voldoende, zo kreeg ik van mijn voeten te horen.

Routepijltje

De conclusie
De kilometers, dat was me niet tegengevallen. Ik heb altijd gezegd dat de afstand naar mijn idee niet veel verder was dan de 1e marsdag van de 4daagse (voor 50-ers althans) en dat bleek te kloppen. Mijn lichaam kon dat prima aan. Ook al had ik ook voor de 80 niet getraind. (een 4daagse vooraf telt natuurlijk wel fors mee) De slaap daarentegen was een ander verhaal. Ik had verwacht dat de klap eerder zou komen, maar ook korter zou duren. Blijkt toch dat de route en alles wat je meemaakt onderweg van doorslaggevend belang is op je gemoed. Pas toen het saai werd sloeg het toe. Uiteindelijk is het me helemaal niet tegengevallen, ik zou het zo weer doen. Het is wel zo dat ik dat gewoon van jaar tot jaar ga bekijken, als het zo uitkomt, waarom niet? Qua rusten heb ik nog iets geleerd, kort rusten heeft geen nadelige gevolgen voor het lopen. Met een totale rusttijd van nog geen 2 uur, had ik niet het gevoel dat ik iets miste, in vergelijking met de rust tijdens de 4daagse. (langer voor een kortere afstand)
Kijk voor een volledig overzicht van onze tijden en de bijbehorende afstanden op deze pagina.

80 van de langstraat - De statistieken

2011-09-19T22:26:00.002+02:00

De statistieken
Ook bij de 80 had ik natuurlijk mijn GPS aan staan, gedetailleerde routegevens zijn hier te vinden: http://runkeeper.com/user/mistraller/activity/51705920

Maar uiteraard heb ik deze gegevens uitgewerkt met rusttijden, kilometers, etc, zoals hieronder te zien is.

	Aankomst	Vertrek	Rusttijd	KM
Unnaplein Waalwijk	20:42			0,0
Start Raadhuisplein Waalwijk	21:00			0,5
RKC Waalwijk (onweer)	23:40	23:45	00:05	15,0
Post 1 Drunen	00:24	00:37	00:13	18,8
Die Heygrave Vlijmen	01:44	01:48	00:04	24,9
Post 2 Haarsteeg	02:38	02:55	00:17	29,5
Elshout In Den Gekroonden hoed	03:43			33,9
De overlaat Waalwijk	04:36	04:40	00:04	38,8
Post 3 Waalwijk	04:53	05:04	00:11	40,0
Doorlooppost 9 SprangCapelle	06:28	06:40	00:12	47,5
Post 4 SprangCapelle	06:56	07:03	00:07	49,0
Sportcentrum Waspik	07:37			51,9
Post 5 's-Gravenmoer	08:12	08:19	00:07	54,9
Post 6 De moer	09:35	09:43	00:08	61,5
't Maoske De Moer	10:04	10:07	00:03	63,3
De Wetering Loon op Zand	10:59	11:10	00:11	67,8
Post 7 Loon op Zand	11:28	11:33	00:05	69,3
Post 8 Kaatsheuvel	13:11	13:16	00:05	77,5
Finishmat Waalwijk	13:59			81,0
Medaille Waalwijk	14:07			81,3

		Totaaltijd	17:25
		Rusttijd	01:52
		Wandeltijd	15:33
		Gemiddeld	4,67
		Loopsnelheid	5,23

80km lopen...mijn eerste Kennedymars!

2011-08-29T23:00:00.000+02:00

Ik had het er al jaren over. Een Kennedymars. Gewoon in één dag even doorbikkelen. Het is immers "maar 30km" langer lopen dan de eerste 4 daagse marsdag. En daar heb je dan ook nog 9 uur voor!
Maar ja, geen idee of dat echt zo is, en als het bij woorden blijft dan kom je er nooit achter. Dit jaar ging de Nijmeegse eigenlijk zo soepel, het bewuste weekend was nog vrij, dus uiteindelijk, na wat twijfel, toch maar eens op "inschrijven" geklikt. Net als bij de 4daagse kabbelen de weken voorbij, maar dan ineens. Je kijkt eens in de agenda, en daar staat het. 80 kilometer. TACHTIG! in 20 uur.
Gelukkig zitten alle 4 daagse voorbereidingen nog vers in mijn geheugen, dus wat ik mee zal nemen is niet zo moeilijk. Verder schijnt de 80 van de langstraat zo'n beetje het langstgerekte lopendbuffet van Nederland te zijn, dus ik moest vooral niet te veel eten en drinken zelf mee gaan zeulen. Gelukkig heb ik een ervaringsdeskundige in de familie, en staat er ook support langs de route.

Een voorbereiding die ik al wel heb getroffen, is wat nieuwe kleding. In de Nomad outletshop 2 perfecte wandel-overhemden gekocht, dus eindelijk wat oude 4daagse vodden weggegooid.

Mijn voeten zijn vrijwel helemaal weer normaal sinds de 4 daagse, dus die kunnen het aan. Ik ga deze tocht een proef op de som nemen, ik ga eens met de friese methode aan de slag voor de blaren. Inpakken met vette watten. Dat ik ze krijg is nu al zeker, ik loop nog een keer op de oude schoenen, dus de kleine teentjes zijn weer de sigaar. Maar ik ben benieuwd hoe de watten bevallen, wie weet is dat iets om in Nijmegen eens te proberen volgend jaar.
Komend weekend ga ik mijn loopchip en loopnummer (1804) halen. Ik ben benieuwd!

Ik zal weer een pagina maken waar ik te volgen ben (http://marcel.reinieren.net/p/trackme.html) , en uiteraard zal ik af en toe weer een berichtje schrijven op twitter en facebook.

4daagse 2011 - GPS tracks

2011-08-24T22:30:00.007+02:00

Aangezien ik dit jaar de hele route de GPS aan heb gehad, en de route heb vastgelegd, kon ik eindelijk eens goed bekijken hoe snel ik loop, hoe laat ik op bepaalde punten ben, en hoe lang we eigenlijk rusten. Tja, en daar is dus meteen te zien waar de tijdwinst te boeken is. De rust. We rusten vrij lang, zeker omdat sommige rustpunten dicht bij elkaar zitten.

Op Dag1 ging het op zich vrij vlot, maar door het TV Interview werd het toch 2 uur rusttijd. De loopsnelheid op dag 1 was wel weer heel behoorlijk, 5,5km/u. Als we vroeger weg hadden gekund, was 15 uur binnen haalbaar geweest. Helaas stonden we ruim een half uur aan de start te wachten, en daar valt nu eenmaal weinig aan te doen.

Dag2 is altijd pittig, maar 3 rustposten opnieuw een half uur rusten lijkt me wat lang, dus daar ga ik volgend jaar eens op letten. Ook de loopsnelheid is af en toe aardig ingezakt, daardoor net geen 5km/u gehaald. Nu zat daar ook de file in Wijchen in. Maar ik vermoed dat het vooral ook te maken heeft met het alleen lopen. Ongemerkt zakt je tempo toch makkelijk af.

Op dag 3 hebben we vrij aardig gelopen, ik kan eigenlijk niet goed verklaren waarom we pas na half 5 binnen waren. Toch ook weer langer rusten dan noodzakelijk? Geen idee. 5km/u is best redelijk voor de 3e dag.

Tja, de 4e dag is qua stilstaan de absolute topper. 2 uur en drie kwartier! Maar ja, het was ook zo gezellig...

Aangezien ik dit jaar weinig klachten had, denk ik niet dat ik echt veel sneller zal lopen, zolang ik niet train. En aangezien het op de rustposten toch echt wel heel gezellig is, weet ik niet of het in 2012 echt heel anders zal worden...maar we zullen zien. Ik denk dat ik 20 minuten eens als streeftijd ga aanhouden, dat scheelt toch op een dag.

En ach, nu heb ik in elk geval een mooi overzicht met afstanden en doorkomsttijden. Ook wel aardig om eens gezien te hebben. Wie weet ga ik het volgend jaar weer bijhouden, dan kan ik mooi vergelijken...

Hieronder (Klik op "Meer lezen") in elk geval de detailoverzichten van de dagen. Voor de tracks kan je hier kijken

DAG1	Tijd	KM	Rust
Start Wedren	04:24
TV Gelderland Lent	05:20	5,2	00:27
post1 Bemmel	06:20	8,4	00:00
Centrum Bemmel	06:35	9,9
post2 Huissen	08:04	18,0	00:21
Huissen	09:03	21,6
A325 Elden	10:01	27,1
post3 Elst	10:46	31,2	00:24
Centrum Elst	11:37	33,9
post4 Valburg	12:10	37,0	00:23
A15 oversteek	13:06	40,0
post5 Oosterhout	14:26	46,9	00:22
Spoorbruggetje	15:26	50,2
Finish Wedren	16:05	53,4


totaaltijd	11:41
wandeltijd	09:44
Rusttijd	01:57
Gemiddeld	4,57	km/u
loopsnelheid	5,49	km/u

DAG2	Tijd	KM	Rust
Start Wedren	04:04
Scheidingsweg	04:48	3,6
post1 Hatert	05:49	8,7	00:17
Alverna	07:14	13,8
post2 Wijchen	07:49	16,7	00:34
Balgoij	08:45	18,3
Nifrik A50(1e viaduct)	09:55	24,2
post3 Niftrik (A50 2e viaduct)	10:18	26,1	00:34
Wijchen Samenkomst 40KM	11:32	29,3
post4 Wijchen	12:06	31,6	00:29
A325 oversteek	12:58	34
post5 Beuningen	13:15	35,4	00:13
A73Beuningen-in	13:51	37,1
Inge, Bart en Nienke	14:17	39,2	00:14
Post6 Weurt	14:52	41	00:10
Finish Wedren	16:18	48

totaaltijd	12:14
wandeltijd	09:43
Rusttijd	02:31
Gemiddeld	3,92	km/u
loopsnelheid	4,94	km/u

DAG3	TIJD	KM	Rust
Start Wedren	04:16
Hoek Radboud	04:49	2,9
Post1 Hatert	05:33	6,6	00:22
Malden WC	06:41	10,5	00:09
Malden N271 brug	06:57	11,1
Post2 Mook	07:27	13,7	00:25
Hoek om Mookerplas (katerbosch)	08:39	17,9
Splitsing 40/50	09:26	21,9
post3 Ottersum	09:49	24,0	00:31
Kerk Ottersum	10:43	26,0
laatste bocht 50km lus	11:22	29,1
Post4 Samenkomst 40KM	12:02	32,6	00:33
Einde Grafwegen bocht	13:18	36,1
Post5 Groesbeek	13:51	38,9	00:24
Militaire begraafplaats	14:51	41,8
Post6 Berg&Dal	15:17	43,7	00:11
Begin kwakkenbergweg	15:52	45,8
Finish Wedren	16:37	49,5

totaaltijd	12:21
wandeltijd	09:46
Rusttijd	02:35
Gemiddeld	4,01	km/u
loopsnelheid	5,07	km/u

DAG4	TIJD	KM	Rust
Start Wedren	04:15
Kruising-stanna	05:10	4,6
post1 Hatert	05:58	8,7	00:28
WC Militaire rust	07:07	12,1	00:10
Overasselt splitsing	07:48	14,8
post2 Grave	08:50	20,0	00:35
centrum Grave	09:37	21,0
centrum Gassel	10:28	25,1
post3 Beers	11:23	29,7	00:39
Vianen	12:43	33,1
post4 Cuyk	13:24	36,5	00:23
Spoor (mook)	14:27	39,8
post5 Malden	14:50	41,7	00:29
Scheidingsweg	16:15	46,2
Finish Wedren	17:05	50,4

totaaltijd	12:50
wandeltijd	10:06
Rusttijd	02:44
Gemiddeld	3,93	km/u
loopsnelheid	4,99	km/u

4 Daagse nijmegen 2011 epiloog

2011-07-24T22:26:00.003+02:00

Na thuiskomst zijn er altijd 2 dingen belangrijk; allereerst een grondige inspectie van de voeten, nadat de tape verwijderd is, en direct daarna meteen lekker slapen.

Het eerste was niet zo spannend, de tenen zagen er eigenlijk keurig uit, zo goed zijn mijn voeten jarenlang niet geweest direct na een 4daagse. Het slapen ging wat minder goed, om 3 uur begon Bart te huilen, en om 4:30 wilde Nienke plassen. Ik vond dat ik wat goed te maken had na afgelopen week, dus toch weer 2 keer uit bed. Maar zaterdag bleek dat ook mijn spieren weinig geleden hadden, ik heb wat in de tuin gewerkt en dat ging allemaal prima. Het enige dat ik merk is dat de spieren snel stijf zijn na lang zitten in één houding, en een vochtbobbeltje op mijn achillespees, dat overigens iedere 4daagse terugkomt en vrij snel weggaat.
Verder ben ik natuurlijk ook nog eens op de weegschaal gaan staan. Ik heb goed mijn best gedaan:
Voor 4daagse: 73,3kg, 13,3% vet 62,8% vochtgehalte
Na 4daagse: 72,9kg, 12,9% vet 63% vochtgehalte

Ik hoef niet zo nodig af te vallen, en dat is gelukkig ook niet gebeurd. Hadden die liters water, bouillon, en een half brood per dag toch zin.

Vandaag ook een fansite gaan maken voor de Boomzager, want wie A zegt moet ook B zeggen. Dat was op zaterdagavond dan ook goeddeels klaar, en de eerste inzendingen en reacties staan er inmiddels op.

Mijn schoenen zal ik nu toch echt moeten afschrijven, de zool is echt te ver door op de hak. (zoek de verschillen met een foto die ik eerder al postte.) Toch maar eens gaan zoeken naar een nieuw paar.

Ook dit jaar was het weer ontzettend snel voorbij gegaan. Ineens weer in de dagelijkse gang van zaken, is een abrupte overgang. Ik schreef er vorig jaar ook al over, maar nu ik twitter gebruik, zie ik dat het bij veel mensen speelt. Het 4daagse is een gevoel dat je deelt met alle wandelaars, maar na die 4 dagen is het ook meteen helemaal weg. Je valt in een soort after-4daagse gat. En ook dit jaar heb ik nog een paar keer aan mijn arm zitten frunniken, op de plaats waar het bandje zat. Ik begin er bijna aan te wennen zowaar...

Volgend jaar zien we wel weer waar het schip strand. Ik zou het heel bijzonder vinden om Dennis en Rob ook zover te krijgen, zodat we een keer met z'n 5en kunnen lopen. Met ons broederweekend zal ik dat eens voorstellen als activiteit voor 2012.
Verder ben ik erg benieuwd hoe Frank z'n revalidatie zal aflopen, zou hij zijn gouden plak in 2012 wel kunnen behalen? Ik hoop het van harte, hij heeft het verdiend.

De tijd zal het leren, voor nu is het weer even afkicken geblazen. Althans....de 80 van de langstraat wil ik toch misschien nog wel gaan lopen... (en dan wel op mijn oude stappers...)

4 Daagse nijmegen 2011 dag 4

2011-07-22T20:00:00.003+02:00

De laatste dag alweer! Ook vannacht was het weer raak, ik moest er tot 2 keer uit omdat ik naar het toilet toe moest. Dan hoop je bij de tweede keer dat je eigenlijk toch al bijna uit bed moet, maar nee, het was half 1. Gelukkig was ik moe genoeg om meteen verder te kunnen slapen.
Uiteindelijk was het dan toch 2:45. De wekker meteen veranderd naar een andere wektijd, want dat was ik vorig jaar vergeten. Het was spannend of de kranten in mijn schoenen voldoende vocht geabsobeerd hadden. Dat was zo, ze waren kletsnat, en mijn schoenen voelden eigenlijk alleen klam.
Daarna de medaille van vorig jaar opspelden, wat op de laatste dag alleen toegestaan is, en 11 boterhammen smeren waarvan 1 opeten, een bak muesli wegwerken, een kop koffie en een beker melk, en de rugzak vullen met water en voedsel. En dan hop, voor het laatst dit jaar weer op de fiets naar de Wedren.

De eerste rust bereikten we weer vrij wakker, en een nieuwe dosis koffie zou ons daarmee moeten helpen op het volgende traject. Een berucht stukje is de route van Overasselt naar Grave, door de maisvelden. Saai en stil, en je ziet al op kilometers afstand waar je heen moet.

Fijn is het daarom, als je uiteindelijk de Maasbrug bereikt, zeker omdat vlak daarna onze rust zit.

Onderweg begon ook het gehalte aan Jan van Vulpen stickers toe te nemen, dus we besloten een promoteam te vormen. Dat gaf aardig wat reacties, dus we hebben ons kostelijk vermaakt de hele dag.

In Grave kwamen we er ook achter dat boomzager.nl nog vrij was, dus die hebben we al wandelend vastgelegd om er later een site op te plaatsen.

Van Grave naar Beers was zoals altijd een vervelend stuk, want het is een bekend stuk weg voor mij, en we lopen ook nog met een omweg. Maar met het vooruitzicht dat Inge en mijn moeder stonden te wachten in Beers, konden we ook dit stuk na een tijdje achter ons laten.

In Beers lekker genoten van alle aandacht, want Frank was ook naar deze rustpost gekomen om ons te voorzien van het nodige vocht en peptalk. Na deze rust liep mijn moeder met ons mee naar Nijmegen, en dat was te merken, ze had energie voor 10.

In cuijk was het druk, maar gelukkig bleef alles wel doorlopen, en zodoende waren we vlot bij de pontonbrug. Het aantal toeschouwers op de brug zelf was gelukkig wat minder, dus we konden vlot oversteken, om aan de overzijde weer een korte rust te nemen.


Zicht op Cuijk

Het laatste traject dan maar, door naar de via Gladiola! En onderweg natuurlijk hopen dat we de boomzager zouden zien, want we wilden met hem op de foto.

Eenmaal in Malden aangekomen bij onze laatste rust, werden we op het verkeerde been gezet, men zei dat we er voorbij gelopen waren.
We werden hier wel weer verrast door een ontvangstcomité, heerlijk om zo in de watten gelegd te worden.

We wilden niet meer omdraaien voor de boomzager, dus groot was onze verbazing en vreugde dat hij voorbij Malden was gaan staan!

Uiteraard zijn we meteen op de foto gegaan, en we kregen nog wat stickers mee. Hij vond het leuk dat er een fansite gemaakt zou worden.

Bij de McDonalds kwam ook Paul zijn moeder tegen, die ook mee liep naar de Wedren. Zo liepen we dus onze intocht, onder begeleiding van onze beide moeders. Na een poosje bij de agent op de kruising St. Anna en Groenestraat. Altijd een gezellig feestje.

Tja, en daarna, de grote drukte Nijmegen in. Een grijns op je gezicht die er niet meer af te poetsen is. De pijn is verdwenen. De euforie is groot. Je voelt je onoverwinnelijk. Trots. Als een ware atleet neem je het applaus, gejuich en gladiolen van wildvreemden in ontvangst.

De finish was erg leuk met onze moeders in het kielzog. Daarom dit jaar wat meer foto's dan andere jaren.

Op de wedren konden we dan eindelijk ons eremetaal in ontvangst nemen, en toen was er bier. Het zat erop! Heerlijk genoten van het weer, want het was een prachtige intocht. Wie had ooit gedacht dat er uiteindelijk zo weinig regen zou vallen! De 15e is een feit.

Moeder van Paul speldt hem de gouden medaille op

Mijn allerlaatste scan

Het lullige "15" pinnetje

4 Daagse Nijmegen 2011 dag 3

2011-07-21T21:00:00.001+02:00

Het opstaan was lastig. Slecht geslapen toch weer en dan is 2:45 vroeg. Heel vroeg. 2 keer eruit om naar het toilet te moeten is dan ook geen pretje.

Gelukkig gaat alles redelijk op routine en stonden we op tijd aan de start, waar we rond 4:20 weg konden. Onderweg gelukkig weinig last van het slaapgebrek gehad, dus dat viel gelukkig mee. De koffie verrichte wonderen wat dat betreft. Wel zijn de spieren bij het minste of gewenste pijnlijk, dus dat betekent goed warm houden bij de rust en gewoon een normale tred blijven houden.

De hele route heb ik met Paul samengelopen, zijn enkel was erg pijnlijk en zo moest zijn tempo naar beneden. Normaal is hij immers veel sneller. Nu betekende dit: koelen op iedere rustpost.

Bij Malden hebben we om de ikea gelachen. Op een groot veld waren tientallen tenten neergezet met bedden erin, waar ook wandelaars in gingen liggen. Hele leuke actie.

Vanaf milsbeek liep Carlijn met ons mee, om wat ondersteuning te bieden. Dat was dan ook wel gezellig. De lus via Ottersum ging zowieso best snel omdat ik ook nog een tijdlang met Thom gebeld had, hij is immers altijd jarig tijdens de 4daagse. Wie weet dat ik hem zover krijg dat ie volgend jaar ook meeloopt. Bij de rustpost trouwens nog een Amerikaanse vrouw gezien die op "Teenschoenen" liep. Dat beviel haar heel goed, beter dan de gewone schoenen waar ze eerder op had gelopen.

De heuvels waren wat lastig voor mijn rechter kuit, waar regelmatig een kramp-achtiggevoel zat. Gelukkig trok het ook weer weg. Mijn linkervoet kampte verder met ander ongemak: ik voelde dat er een blaar zat. Ik trek echter liever nooit mijn schoenen uit onderweg als het niet echt nodig is, en zo voelde ik later de blaar ook openspringen. De pijn was toen wel weg, de koele regen doet wat dat betreft ook een hoop.

Tijdens de 7 heuvelen weg zagen we het al aankomen, buien. En niet zulke kleine ook.
En ja, ineens begon het te storten dus snel onder een luifel van een camper gedoken om onze poncho's te pakken. Helaas loopt het water met een dergelijke bui toch snel je schoenen binnen, dus toen we Berg en Dal binnenliepen, hadden we soppende schoenen.

Maar met de wetenschap dat we met een uur binnen waren, kon de regen ons niet zo met deren. Helemaal niet meer toen we de boomzager tegenkwamen. Een kerel die zo zijn best doet om te flyeren en op te vallen, (elke dag weer!) dat iedereen inmiddels weet wie Jan van Vulpen is en dat hij bomen zaagt én snoeit.

Enfin, de laatste loodjes wogen ook dit keer zwaar, maar om half 5 waren we uiteindelijk binnen. Een weergave van de route vandaag: http://runkeeper.com/user/mistraller/activity/44192772

De tent op ons terrein was gelukkig keurig droog en zo kon ik van een welverdiende douche en een bordje eten gaan genieten.

Mijn voeten hadden de wandeling erg goed doorstaan. Er zat wel een beetje bloed op de teen waar ik eerder een blaar voelde springen, maar dat bleek door de nagel van de teen ernaast veroorzaakt te zijn. Dat zag er dus pijnlijk uit, maar binnen 10 minuten was het alweer klaar.

Morgen alweer de laatste dag, gaat snel weer! Kijk nog één dagje voor updates op http://marcel.reinieren.net/p/4daagse.html

Tot morgen!

4 Daagse nijmegen 2011 dag 2

2011-07-20T20:41:00.003+02:00

De dag begon goed met een snelle start om 5 over 4. prima dus, we waren dit keer op een goede plek aangesloten bij de rij. Het lopen ging me goed af, en al snel zaten we dus aan de koffie op onze eerste rust, met een dekentje om de beenspieren goed warm te houden.

Vlak na de snelweg liepen we als vanouds de zendlocatie van Giel Beelen voorbij, die zoals gewoonlijk meer aandacht had voor zijn draaitafel dan voor de wandelaars. Omdat ik hem onderweg toch niet kon ontvangen, heb ik niet zoveel van de uitzending meegekregen.

Toen begon het; regen. Gelukkig alleen wat miezer. Alleen wel vervelend dat met weinig regen, ook weinig afkoeling ontstaat, en al gauw loop je met een saunapak. Na wijchen alleen de 50 lus op richting Niftrik, waar ik erachter kwam dat ik mijn koptelefoon niet bij had. Gelukkig bedacht ik me dat mijn telefoon natuurlijk ook een speaker heeft en dat wandelde prima. Ilse de Lange opgezet, en mezelf aardig wat met twitter zitten vermaken. De lus ging daardoor snel en zo liep ik wijchen alweer vlot binnen. Na wijchen weer een treffen met een karakteristiek persoon: Jan van Vulpen, Boomzager. Alle wandelaars kennen hem inmiddels. De eerste dag was het irritant, maar met zo'n enorme hoeveelheid bordjes voor zoiets als bomenzagen, is het toch wel weer lollig. Als hij er morgen weer is gaat ie op de foto.

In Beuningen stonden Inge Nienke en Bart mij op te wachten. Dat was super. Een beetje afstemmen om toch niet te lang aan de lijn te hoeven staan, want het blijft toch altijd inschatten of het een beetje opschiet. Aan het eind van Beuningen stonden ze dan, bij een speeltuin. Nienke had geen zin om high five's of snoepjes uit te delen, ze wilde alleen de speeltuin in. Toen ik dus aankwam, vroeg ze meteen of ik klaar met wandelen was, zodat ik mee kon spelen. Bart begon te lachen, dus die was ook heel blij. Fijn om weer eventjes "compleet" te zijn, maar ja nog ruim 2 dagen te gaan, dus na een tijdje toch weer verder gelopen.

Het eind na Beuningen, en dan vooral na weurt was pittig. Ik had moeite om wakker te blijven en het is altijd langer dan je denkt. Gelukkig was het aan de waalkade en erna gezellig en kon ik mij om 4uur afmelden. Score van vandaag, 1 blaar erbij, andere kleine teen. Valt reuze mee dus. Na een heerlijke douche en een goed bord eten nog even bij de ehbo langs en mijn welverdiende bedje in.
Tot morgen!

4 Daagse Nijmegen 2011 dag 1

2011-07-19T20:27:00.003+02:00

De eerste dag. Na een wat late start (verkeerde rij gekozen denk ik) waren we dan om half 5 echt van start.

De vriendin van Frank had een interview met omroep gelderland geregeld in lent dus al gauw waren we bezig met de tv ploeg waar frank voor de camera zijn verhaal over de slangenbeet mocht doen.

De link naar de video; vanaf 5:30

Enfin, een half uur later waren we weer op pad. Op het stuk richting Arnhem kreeg Frank helaas al heel snel veel last van de enkel dus is hij uitgevallen en ging ik alleen verder.
Gelukkig is er altijd wel iemand om een praatje te maken en ook het weer werkte mee. In Huissen kregen we onze eerste knip:

Afgezien van wat klein onbenullig ongemak (een pijntje hier en daar, dat na enige tijd weer wegtrok) verliep de verder dag voorspoedig.

Op de dijk naar kent de werkzaamheden voor de nieuwe brug mogen aanschouwen. Volgend jaar ziet het er dus heel anders uit hier!

Mijn accupack bewees in elk geval goede diensten en dus haalde ook mijn telefoon de eindstreep. De score van vandaag: een knipkaart voor dag 2 en een blaar op mijn kleine teen.

Hier zijn de statistieken te zien: http://runkeeper.com/user/mistraller/activity/56937852 Daarna lekker gedouched, teen laten verzorgen, en in de tent gekropen alwaar ik dit bericht schrijf. Tot morgen!
Hou ook dan mijn 4daagse page in de gaten op http://marcel.reinieren.net/p/4daagse.html

De laatste voorbereidingen

2011-07-18T18:32:00.000+02:00

Zo, nog even een maandagje papadag. Terwijl Bart sliep, snel alle overige spullen bij elkaar gepakt, want de tent en mijn bed zijn al in gereedheid gebracht in Nijmegen.

Al met al nog een hele klus, maar ik denk dat ik alles wel heb. Het ligt in de auto, dus na het eten snel die kant op, en kijken of het dit keer lukt om om 20:00 in bed te liggen, en om 21:00 te slapen. Zal wel niet, zoals alle andere jaren.

Ik heb in elk geval eens iets gedaan wat ik nog niet eerder gedaan had; ik heb me gewogen, zodat ik een "voor" en "na" analyse heb.

Gewicht is nu 73,3 Kg, vetgehalte 13,8% en totaal besta ik voor 62,8% uit water.

Ben benieuwd hoe dat eruit ziet na de vierdaagse.

Mijn locatie en berichten onderweg: http://marcel.reinieren.net/p/4daagse.html

Tot morgen!

4daagse Nijmegen 2011

2011-07-14T23:50:00.003+02:00

Nog enkele dagen, dan is het weer zover, de 4daagse gaat weer van start! Hier even een update over de voorbereidingen die ik heb getroffen.

Training

Ook dit jaar is er weer weinig van trainen gekomen. Elke dag een rondje rond kantoor, af en toe een kleine wandeling met de kids. Veel was het niet, maar daar heb ik inmiddels ervaring mee. Veel tijd nemen, voldoende rusten en mezelf warm en droog houden, maakt een hoop goed.

De gelopen afstanden dit jaar zijn in elk geval lachwekkend: http://runkeeper.com/user/mistraller/activity/42316553

De verste afstand van 13 km was dan wel met flink wat kilo's op de rug dus die tellen extra. (Nienke weegt 12,5 kg en de rugzak + inhoud was ca. 6 kg)

De voeten

Het begon allemaal met een blessure van vorig jaar; een blaar onder mijn grote teennagel. Die nagel is er in een jaar tijd helemaal vanaf gevallen en weer teruggegroeid.

(Deze foto is van maart dit jaar)

Dat heeft toch zeker driekwart jaar geduurd. Dat was vooral wachten.
Maar om mijn voeten in topconditie te krijgen moest er meer gebeuren. Een wratje is tot 2 maal toe aangestipt met vloeibare stikstof, en uiteindelijk verdwenen. Ook wat eeltplekjes zijn behandeld, dus ik kan met verse voeten van start.

De techniek

Een ander onderdeel van de voorbereiding betrof de technische kant. Nu ik een smartphone heb, wilde ik daar ook eens goed gebruik van gaan maken. GPS tracking, Twitteren, beetje bellen wellicht, het hoort er tegenwoordig allemaal bij. Het vreet alleen stroom. Daarom heb ik het volgende artikel gekocht:

http://www.dealextreme.com/p/9600mah-rechargeable-portable-emergency-power-with-phone-adapters-53689

Met deze 9000mAh accu kan ik mijn toestel 4x volledig opladen. Ik heb zelfs nog een reserve accu geleend van een collega, mocht ik de accu niet opgeladen krijgen in de nacht.

Ook een siliconen hoesje voor als ik hem laat vallen, alsmede een regenhoesje hoort bij de digitale inventaris.

Zodoende kan je volgende week mijn vorderingen zien en lezen op deze site en mijn speciale follow pagina: http://marcel.reinieren.net/p/4daagse.html

De regen

Hiervoor kon ik niet zoveel voorbereidingen bedenken. Het meeste heb ik altijd al bij, het zal hooguit wat extra kleding worden, een zeiltje om de tent bij onverhoopte lekkage droog te houden. En verder natuurlijk extra kranten om in de schoenen te proppen zodat ze drogen. Verder zal het toch hopen worden dat de voorspellingen minder ongunstig zijn. Regen op de wandeldagen zelf vind ik niet eens zo heel erg, maar de intocht met regen, dat is meestal niet zo leuk.

De schoenen

Ik was van plan nieuwe te kopen, maar dat kwam er maar niet van. Uiteindelijk besloten dat ze nog maar een jaartje mee moeten kunnen.

Nienke heeft ze in elk geval samen met mijn sokken geprobeerd, en goedgekeurd.

We gaan er weer voor!

Ik zie het zonnig in, de weersverwachting is niet best, maar 25 graden met volle zon is ook niet alles. We wachten maar af en ik doe m'n best.
Het wordt echter vooral spannend of mijn wandelmaatje Frank het gaat halen. Hij is in augustus vorig jaar levensgevaarlijk gebeten door een gifslang in Costa Rica. Diverse operaties verder was zijn been gered, en is hij aan het revalideren geslagen. Het is natuurlijk de vraag of dat allemaal voldoende is, want er is veel huid en spierweefsel verloren gegaan door de vernietigende effecten van een dergelijke beet. Herstel bleek niet zo simpel als een tegengifje.

Ik hoop in elk geval dat we het samen zullen halen. Ik mijn 15tje, Frank zijn eerste gouden kruis! (10x)


Gouden kruis voor Frank

Het lullige speldje dat op me ligt te wachten

Je kan met mij in contact komen via mail, het contact formulier op deze site, of via twitter @mistraller.

Mijn locatie en berichten/foto's onderweg zijn te zien op de speciale pagina: http://marcel.reinieren.net/p/4daagse.html

Mocht ik er voldoende fut voor hebben, zal ik proberen om dagelijks een verslagje te plaatsen op deze website.

Een muis in huis

2011-06-07T23:46:00.000+02:00

's Avonds laat, nog even achter pc, hoor ik ineens een tik bij het dressoir. En nog een keer. Bij de derde tik begon het verdacht te worden, en ging ik kijken. Jawel, trippeltrippel, een muis in huis!
De nieuwe hor bij de deur met de losse flappen, blijkt niet alleen handig voor Nienke om binnen te komen, ook de muizen hebben hem blijkbaar ontdekt. Dat bleek wel, toen de muis mij opmerkte, en een sprint trok richting de achterdeur.

POK! Die deur was dus inmiddels al dicht. Muis als hij was, schoot hij terug naar het smalste plekje dat hij zag, tussen de spleet onder de box.

Tijd voor een aanvalsplan. Muizen hebben pleinvrees, dus als eerste alle randen afgezet met boeken en alle overige vluchtwegen geblokkeerd. Deze muis zou de mijne worden, nu hij weet dat het interessant is binnen, zal hij toch terugkeren als ik hem zou laten gaan.

Met dit "slagwapen" mijzelf bewapend, en met het optillen van de box kwam ook de muis tevoorschijn. Weer rende de muis naar de deur.

POK! Einde muis.

Eindelijk ook hier een andere template

2011-04-22T00:05:00.003+02:00

Jaren en jaren zat ik naar een saaie oude website layout te kijken, die ik al heel lang wilde vervangen. Vanavond ben ik er eens voor gaan zitten, en heb ik de hele bende omgegooid. Stukken beter, al zeg ik het zelf. Ik weet nog niet of alles goed leesbaar is, maar mocht je opmerkingen hebben, dan hoor ik het graag.

Let the sun shine!

2011-04-18T15:58:00.001+02:00

Lekker met Nienke en Bart buiten in de speeltuin. Met zonnebrand creme én zonnebril. Zo mag het van mij het hele jaar wel zijn.

Terwijl ik dit schrijf plukt nienke bloemetjes en Bart eet ze op :)

Live @ gelredome - Ilse de Lange

2011-03-26T22:13:00.001+01:00

Live @ gelredome - Ilse de Lange

Helirush

2011-03-24T23:18:00.002+01:00

Het was november 2010, en ik besloot een helicoptertje (SanHuan 6020-1) te bestellen bij DealExtreme. Het duurde lang, heel lang, maar in februari arriveerde het stukje speelgoed dan eindelijk, en het was leuk. Heel leuk.

Het ding vloog beter dan verwacht en omdat ik een nieuwsgierige collega had, nam ik hem mee naar het werk. Dat was het begin van de helirush. Steeds kwamen er collega's langslopen die het ook wel leuk vonden en vroeger of ze er ook eentje konden krijgen. Nu is DealExtreme niet zo geschikt voor grote zendingen want dan komen de invoerrechten, en grote vertragingen om de hoek kijken. Gelukkig was daar rcholland.nl. Hier konden snel en heel goedkoop nieuwe ladingen heli's besteld worden, en zo gezegd, zo gedaan.

Hele afdelingen blij, maar met al die heli's werden er natuurlijk nog meer mensen geïnteresseerd. Zodoende bleef het niet bij een eerste bestelling.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en ik keek eens op marktplaats. Daar stond veel moois te koop op helicoptergebied. Na veel lezen, besloten om te gaan bieden op een Esky Belt CP v2. Ik ben nu bezig met mezelf vliegles te geven, en ondertussen staan mijn helivriendjes samen te pronken....

Marcel's site gaat mobiel

2011-03-07T22:20:00.002+01:00

Vanaf vandaag is deze site ook vanaf een mobiel toestel goed leesbaar. Ik heb een mobiel template toegevoegd. Nu nog eens kijken of dat een beetje op te leuken is, maar het begin is er.

HTC Desire - HTC Sync problemen

2011-01-02T23:18:00.000+01:00

Best leuk zo'n nieuwe telefoon, maar je merkt toch dat Android nog heel wat kinderziektes kent. Zo was het nogal even zoeken voor ik kon verbinden met een verborgen wireless netwerk. (Hint: als je je hidden SSID gaat invoeren; scroll naar beneden, onder het keyboard is namelijk het password vakje verdwenen)

Het grootste probleem was toch wel: HTCSync. Na het programma na veel vijven en zessen draaide, (McAfee had er grote problemen mee) kreeg ik de simpele doch cryptische melding "Kan geen agenda-items kopiëren vanaf PIM." (Cannot copy items from PIM).

Na lang, lang zoeken, was ik eruit. Ik was bezig geweest met Windows Live mail, (waarmee android helaas nog niet synced, ik had outlook graag vaarwel gezegd) maar daarmee had ik ook windows live mail als standaard client gekozen. En dat snapte HTC sync niet. 1 keer outlook opstarten, en kiezen voor outlook als standaard mailclient (bah) was genoeg om HTC Sync te laten werken. Gelukkig in elk geval dat dit grote probleem een kleine oplossing heeft. Maar moet daar nou werkelijk zo'n nietszeggende melding voor getoond worden?

Een gaatje in de weg

2010-11-14T23:43:00.001+01:00

Geluiden op straat, midden in de nacht, daar heb ik inmiddels ervaring mee. En dus, stond ik, na de voeding van Bart, om 4:10 weer uit het raam te loeren. Dit keer stond er een enexis busje, de bestuurder belde bij de overburen aan. Op dat tijdstip deed er niemand open, en de man reed met zijn busje weer verder. En ben ik maar weer gaan slapen. Maar toch had ik het goed gehoord, in de ochtend kwam er een enexis invasie de straat in rijden.

Wat later werd een graafmachine gebracht met een oplegger, en het gat was een feit.

Het bleek dat er een kabel was gebroken, en daardoor hadden de overburen geen stroom. Raar dat dat zomaar kan gebeuren, maar gelukkig was het niet bij ons. Ons gasfornuis doet het niet zonder stroom, en hoe had ik dan de melk voor Bart kunnen opwarmen....

Tweak je senseo

2010-10-27T00:21:00.000+02:00

Van het weekend mijn senseo apparaat eens onder handen genomen. flink azijn erin, en laten pruttelen. Dat was wel nodig, want het water was bruin terwijl ik geen koffiepad had geplaatst. Na vele keren door laten lopen, was de kalk en andere rommel wel een beetje weg, en na veel waterspoelingen smaakte ook het water weer naar water.

Maar toen kwam het volgende, de hoeveelheid water stond me niet aan. Het kopje was net iets meer dan halfvol, en zo groot zijn onze kopjes niet.

Daarom toch eens gezocht op internet. Na eerst het hilarische verhaal over de senseo-met-internet verbinding gelezen te hebben, kwam ik bij het echte werk.

Het blijkt namelijk mogelijk om met een klein instelschroefje de hoeveelheid aan te passen.

Aan de onderzijde is een kunststof lipje te vinden wat je kan verwijderen, daaronder zit een instelschroef. Hiermee kan je de draaitijd van de pomp aanpassen, en komt er dus meer of minder water.

Eerst de stekker eruit, water eruit, beetje draaien, en testen. Eerst met water alleen, en toen ik tevreden was met een padje. Nu is mijn kopje weer prachtig gevuld, en kan de senseo weer jaren mee :)

Noekie is dood

2010-10-13T22:41:00.002+02:00

Vanavond, omstreeks 22:00, is Noekie, een van onze konijnen, overleden. Hij is 11 jaar oud geworden.

Waarschijnlijk is de kou van de eerste nacht dit keer toch teveel geweest voor dat oude lijfje.

Voor het eerst met Bart naar buiten

2010-09-04T22:27:00.000+02:00

Vandaag voor het eerst met Bart naar buiten geweest. Ook het nieuwe meerijplankje voor Nienke heeft de vuurdoop gehad. Nienke vond het geweldig, en trotseert haar zadeltje met veel plezier. Inge vond het wandelen ook erg prettig, na dagenlang binnen te hebben gebivakkeerd. En Bart tenslotte, wist niet wat hem overkwam, een zee van licht op zijn velletje van 5 dagen oud. Hij is de hele weg wakker geweest, en muisstil dus hij vond het wel leuk denken we :)

Bart en Nienke

2010-09-03T23:15:00.001+02:00

Nu zijn we dan echt compleet, een echt gezinnetje. Nienke is de hele week al een beetje ziek, maar ze is heel bezorgd om Bart, ze vraagt heel vaak of hij slaapt of huilt, en ze zoekt hem graag op. Een heel lief gezicht.

Lekker samen op de bank, maar ja, Bart probeert overal melk uit te zuigen, dus ook uit het handje van Nienke...

Even snel een foto met de zelfontspanner. Nienke zit met de afstandsbediening al klaar voor haar favoriete tv serie :)